Als de hond en de baas elkaar aankijken komt het “knuffelhormoon” vrij. Japanse onderzoekers hebben in het wetenschappelijke tijdschrift Science een publicatie gedaan over de rol van het “knuffelhormoon” : oxytocine. Dit hormoon komt bijvoorbeeld vrij bij contact tussen moeder en baby. Of ook als vader of moeder de baby aankijken. Maar niet alleen bij baby’s maar ook bij oogcontact tussen hond en baasje. Japanse onderzoekers ontdekten dat ook dan oxytocine vrij komt . Zowel in het bloed van de mens als de hond gaat de hoeveelheid oxytocine in het bloed omhoog. Oogcontact tussen tamme wolven en hun eigenaren geeft dit effect niet. Een verklaring zou kunnen zijn dat bij het tam worden van de hond, de domesticatie, mens en hond hun sociale systemen op elkaar hebben afgestemd. De eerste honden profiteerden waarschijnlijk van ouderlijke instincten van mensen. Door mensen aan te kijken, maakten ze “ouderlijke” gevoelens los bij de mens. We zijn van honden gaan houden op de manier waarop we van onze kinderen houden: via oxytocine. Hoe het van de kant van de hond is gegaan weten we niet. Wolven onderhouden onderling wel contact met behulp van oxytocine, maar mensen kijken ze niet aan. Niet knuffelwaardig voor wolven?